De jaren vijftig van wielervereniging ASC Olympia waren de echte gouden jaren, zegt oud-wereldkampioen en erelid Piet van Heusden (87). Maar ook nu weet de stad Olympia weer te vinden, na het dieptepunt van vier jaar geleden.

Breedtesport is het nieuwe toverwoord bij Olympia op Sportpark Sloten. Kom maar eens op een willekeurige dinsdag of donderdag kijken op de sfeervolle wielerbaan van de club. Schoolkinderen van groep 6, 7 en 8 uit Nieuw-West fietsen onder begeleiding van een professionele trainer van wielerbond KNWU op de houten planken.

Schrijnend

Met de koerswijziging is het aantal fietsende leden gestegen tot ruim boven de honderd – ongeveer net zo veel als in het jaar na de oprichting (1898) van de oudste wielerclub van Nederland. En dat leidt tot vrolijke gezichten op Sloten, want de toekomst zag er lange tijd somber uit.

“Mijn eerste fiets was een gewone stadsfiets met houten wielen” – Piet van Heusden

Piet van Heusden

 

Vier jaar geleden kwam de ommekeer met de aanstelling van het bestuur onder leiding van Martin Spel. Met niet meer dan 35 actieve leden was de situatie binnen ASC Olympia schrijnend geworden. Steeds meer Nederlanders fietsten, maar vooral met vrienden en niet in clubverband. Daar zag Spel juist kansen.

“Het dieptepunt hebben we gehad,” zegt Piet van Heusden, de 87-jarige oud-wereldkampioen van Olympia. “Dit bestuur geeft de juiste impulsen. We zijn dit jaar door de KNWU genomineerd voor Vereniging van het Jaar – een terechte beloning voor de inspanningen. Al weet iedereen dat de glorietijden, zoals ik die meemaakte in de jaren vijftig, niet terugkeren.”

Houten wielen

Olympia kent een rijke geschiedenis met negen wereldtitels, waaronder die van ras-Amsterdammer Van Heusden, en actieve ledenaantallen van ver boven de tweehonderd. Toen Van Heusden in 1948 als negentienjarige lid werd, waren er nog maar weinig middelen. “Ik wilde eerder beginnen met wielrennen, maar dat kon niet door de oorlog. Daarna was er ook geen geld. Mijn eerste fiets was een gewone stadsfiets met houten wielen. De spatborden sloopte ik en het stuur verving ik door een krom geval. Zo had ik mijn eigen snelle fiets.”

Van Heusden had talent. Vier jaar later werd hij in Parijs op zijn favoriete onderdeel achtervolging wereldkampioen op de baan. “Je kunt het je niet meer voorstellen, maar bij baanwedstrijden zaten gewoon 30.000 tot 40.000 mensen op de tribune. Ook in Amsterdam.”

Wielerpensioen

Toch bleef het in die periode armoede in de wielrennerij. “Voor een nieuw fietsbroekje of -shirtje fietste ik met maten vaak naar België. Daar hadden ze het betere spul. Dan sliepen we daar een nachtje en reden we de volgende dag terug op de fiets. Een auto kon ik pas na mijn wereldtitel betalen. Dat werd een Chevrolet uit 1939. Dat ding had jaren in de schuur gestaan en de bekleding was verrot. Alleen het motortje liep nog wel als een naaimachine. Dat kon niet voorkomen dat ik regelmatig langs de weg stond en één van de trouwste klanten van de ANWB werd.”

Na een succesvolle carrière betekende zijn bruiloft in 1958 ook zijn wielerpensioen. Van Heusden was nog twee jaar actief als ploegleider van de wielerploeg van Het Parool, die enkele wielrenners afleverde aan het profpeloton.

Springlevend

Van Heusden bleef vrijwel onafgebroken actief voor Olympia. Hij hielp mee aan de bouw van het clubhuis en de huidige wielerbaan en was tot vorig jaar wekelijks achter de bar te vinden om koffie te schenken.

ASC Olympia - Privacy

“Fietsen bleef ik natuurlijk altijd doen. Al nam mijn snelheid in de jaren af. Tot afgelopen winter fietste Van Heusden elke week op de wielerbaan van Sloten, maar zijn leeftijd maakt hem onzeker. “Ik wil het risico niet meer lopen dat ik op mijn bek ga. Dan breek ik al mijn botten en kan ik nooit meer de deur uit. Ik trap op de racefiets buiten nog wel vijfduizend kilometer per jaar rond en doe regelmatig toertochten. Van stilzitten houd ik niet.”

De jaren voor Van Heusden en Olympia beginnen misschien te tellen, ze zijn nog altijd springlevend.

ASC Olympia - Op naar de volgende glorietijd!

 

Mountainbikeparcours door de stad

De gemeente Amsterdam onderzoekt de mogelijkheden om een mountainbikeparcours aan te leggen in de stad. De kosten voor aanleg van de route van 15 kilometer lang worden geschat op 75.000 euro. De meest reële opties voor het parcours zijn het Amsterdamse Bos en Sportpark Sloten, waar ASC Olympia is gevestigd.

De gemeente wil onder andere Olympia betrekken in de plannen zodat de onderhoudskosten kunnen worden gedrukt. Martin Spel, voorzitter van ASC Olympia, is enthousiast over de parcoursplannen en zou de aanleg graag op Sportpark Sloten zien. “Een mountainbikeroute past goed in de groei van onze club en zorgt voor nog meer mogelijkheden.”

Dit artikel is geschreven door Thomas Sijtsma en werd eerder gepubliceerd in het Parool.